Op Culinaire Wereldreis in de Markthal van Rotterdam

| | , , ,

Ochtend

Minutenlang staarde ik ademloos naar de binnengevel van de hal. De kleurrijke wandversiering deed me denken aan de Sixtijnse Kapel in Vaticaanstad, maar ik stond toch echt in de Markthal in Rotterdam en keek daar naar de “Hoorn des Overvloeds”, een imposant kunstwerk van Arno Coenen en Iris Roskam, twee voetbalvelden groot, welke ‘overvloed en verzadiging’ symboliseert. De keuze voor de symboliek begreep ik wel toen ik om me heen keek.

Een week eerder bewonderde ik nog de kapellen, de fraaie orgels en de majestueuze kroonluchters in de Grote Sint Laurenskerk, het enige middeleeuws gebouw van Rotterdam centrum. Nu bevond ik mij op een steenworp afstand van de kerk in de grootste foodhal van Nederland, omgeven door honderd eetstalletjes, waar ik dobberde in een zee van exotische aroma’s. De ‘overvloed’ was niet te missen en dat was maar goed ook. Ik had honger.


Een vlotte jongedame met Andalusische trekken in een eetstalletje leek gedachten te kunnen lezen, want ze wenkte me. Toen ik het eetstalletje betrad, glimlachte ze naar me waarop ze me een ‘churro’ aanbood. Ik sloeg het beleefd af, maar ze stond erop dat ik het aannam. Gelukkig maar. Dit was zo weergaloos goed en authentiek dat de smaak me direct liet wegdromen naar dat ene onvergetelijke weekend in Sevilla. De churros leken vooral ook populair bij kinderen te zijn. Verderop zag ik een echtpaar gelukzalig aan een tafeltje met elkaar praatten terwijl hun drie kinderen overduidelijk genoten van hun flink in de chocola gedoopte churros.

Het werd de eerste verrassing van de dag. Ik had me namelijk voorgenomen om mijn bezoek aan de Markthal in Rotterdam te starten met een kopje koffie en een croissantje, maar dat werd een portie churros. Voor de koffie hoefde ik niet lang te zoeken, want met het zakje churros stevig tussen mijn handen geklemd stond ik niet veel later pal voor een koffiezaak waar de hele dag door échte Braziliaanse koffie geserveerd. Ik nam er plaats, genoot van de gezelligheid en merkte dat de Braziliaanse koffiebonen perfect combineerden met mijn Spaanse churros. Eind van de ochtend passeerde ik een andere koffiezaak waar behalve koffie ook fruitige, stroperige én gezonde pannenkoeken werden geserveerd. Hier leek een kinderfeestje te zijn begonnen met een groep kinderen die zich hadden verzameld rondom een tafel en zich hadden geworpen op hun stapel pannenkoeken.

Tekst loopt door onder de foto’s

Middag

Zigzaggend verkende ik de markthal van het ene naar het andere pad. Ik zag een aaneenschakeling van kraampjes met dagverse producten, noten, groente, fruit, vlees, ovenvers brood, thee, kruiden en specerijen. De kruiden en specerijen konden worden geproefd met schaaltjes die daar dan ook met dat doel waren geplaatst. De mengeling van oosterse geuren die de kraampjes verspreidde was hemels.


Ik werd met name aangetrokken door de exotische groenten en fruit. Ik was verbaasd de ‘mangosteen’ te zien liggen. Op een van mijn verre reizen had ik deze vrucht weleens gezien, maar in Europa was ik hem nog nooit tegengekomen. Toch lag de mangosteen, een exotische vrucht met zoet wit vruchtvlees, daar middenin een Markthal in hartje Rotterdam. Ook cactusvijgen en pitaya’s, niet de meest voorkomende vruchten, sierden de kraampjes.

Ik maakte me op voor de lunch en stuitte vrijwel direct op zo’n tapasbar waar ze pintxos serveren, zoals je ze ook veel in Barcelona en Bilbao ziet. Ik werd er luidkeels gegroet door een Baskische kok die me uitnodigde verder te komen. Aarzelend stapte ik binnen, want ik was eigenlijk van plan de tientallen andere eettentjes te inspecteren voor ik mijn keuze maakte. Het bleek echter een schot in de roos. De Baskische gastvrijheid werd er enkel nog overtroffen door de kwaliteit van de Baskische pintxos, het assortiment bodega-hapjes en de rode Txakoli wijn die me door goedlachse ober werd aanbevolen. De eigenaar kwam nog een tijd aan mijn tafel staan en vertelde dat er onlangs nog een Baskische chef is ingevlogen om de drukte de baas te kunnen zijn. Ik keek om me heen, maar constateerde dat het niet bomvol zat. Het was er druk, niet te druk, maar gezellig Baskisch druk. Het zorgde voor een bijzondere ambiance die me zowel thuis liet voelen als op vakantie in Baskenland. Bij het betalen van de rekening werd mijn hand geschud door de sympathieke eigenaar waarop ik mijn weg vervolgde, terug naar de dynamiek van De Markthal.

Ik besloot wat na te genieten met een kopje koffie op een van de terrasjes welke een geweldig zicht gaven, niet alleen op het prachtige wandversiering, maar vooral op de levendigheid op de marktvloer. Ademloos kon je de drukte van de hal aan je voorbij zien gaan. Een stel kinderen aan een tafel verderop leken ook hun ogen uit te kijken terwijl ze genoten van een ijsje en vermaakten zich goed. Ik had er een tijd gezeten, want de avond was inmiddels gevallen. De lichtjes en versieringen binnenin de markthal contrasteerden voortreffelijk met de donkere lucht buiten de hal.

Avond

Ik vervolgde mijn weg door de hal waarbij het me weer opviel dat elk van de honderden kraampjes uniek is en er alles aan doet om zich te onderscheiden van de anderen. Ik begon weer wat trek te krijgen, maar in de avond voor mij geen sushi, churros, smoothies of tapas meer. In de buurt van de roltrappen middenin De Markthal werd ik verrast door een specifieke geur zoals ik die alleen in Turkije nog had geroken.


Ik volgde mijn neus, liep een tentje binnen en stond daar even later oog in oog met een enorme schotel Mezze, vlees van de grill. De eigenaresse heette me vriendelijk welkom en vroeg me of ik weleens in Turkije was geweest. Ik knikte waarop ik haar vertelde over mijn tijd in Istanbul. Een half uur later at ik van mijn schotel Mezze en dronk ik er een formidabele rode wijn bij. Na een kop koffie, betaalde ik de rekening die me alleszins meeviel en vond ik het voor die dag mooi geweest.


Ik zocht de parkeergarage op, maar belandde nog even in ‘De Tijdtrap’ waar archeologische opgravingen gratis zijn te bewonderen. Naarmate je daalt richting de autogarage ga je ook meer en meer terug in de tijd. Fenomenaal om zo de geschiedenis van Rotterdam aan je voorbij te zien gaan.

Het werd een fantastische afsluiter van een dag die mij veranderde van een marktbezoeker in een levensgenieter. Vrijwel iedere wereldstad heeft inmiddels wel zo’n markthal. Ik heb ze bezocht in Barcelona, Lyon, Stockholm, Kopenhagen en Madrid, maar De Markthal in Rotterdam is toch echt iets heel bijzonders.

De Markthal en de Skyview in de avondschemer in Rotterdam
Vorige

Een onvergetelijk avondje uit in Rotterdam begin je in 1 van deze restaurants

Polestar, de elektrische auto van de toekomst

Volgende